กลไกและการพัฒนาเสื้อขีปนาวุธ

ปัจจุบันมีกลไกกันกระสุนของเสื้อ Ballistic ไม่เกินสองกลไก: เพื่อเด้งออกจากตัวกระสุนปืนและชิ้นส่วน; เพื่อกระจายพลังงานจลน์ของกระสุนอย่างต่อเนื่องผ่านวัสดุกันกระสุนเพื่อป้องกันความเสียหายที่ไม่ทะลุทะลวง

นี่คือรายการเนื้อหา:

• กลไกเสื้อขีปนาวุธ

• เสื้อกั๊ก Ballistic จำแนกตามวัตถุประสงค์การใช้งาน

• การพัฒนาเสื้อขีปนาวุธ

กลไกเสื้อขีปนาวุธ

ตามวัสดุต่าง ๆ ที่ใช้ในปัจจุบัน เสื้อเกราะกันกระสุน สามารถแบ่งออกเป็นการป้องกันวัสดุแข็ง เช่น โลหะและเซรามิก การป้องกันวัสดุอ่อน เช่น เส้นใยที่มีความแข็งแรงสูงและโมดูลัสสูง และการป้องกันแบบคอมโพสิตที่ผสมผสานวัสดุอ่อนและแข็ง วัสดุกันกระสุนทั้งสามประเภทนี้มีกลไกการป้องกันกระสุนปืนที่แตกต่างกันมาก เช่น เศษชิ้นส่วนและกระสุนปืน กลไกการป้องกันขีปนาวุธของวัสดุกันกระสุนแข็งคือการดูดซับพลังงานจลน์และป้องกันการทะลุผ่านการทำลายของวัสดุกันกระสุนในระดับหนึ่งตลอดจนการเปลี่ยนรูปและการกระจายตัวของกระสุนปืนเอง วัสดุกันกระสุนอ่อนโดยทั่วไปทำจากเส้นใยประสิทธิภาพสูงผ่านสิ่งทอที่มีความหนาแน่นสูง มันถูกสร้างขึ้นโดยการทับซ้อนกัน 20 ถึง 40 ชั้น และใช้การยืด การแตกหัก และการเสียดสีของตาข่ายละเอียดหลายชั้นเพื่อดูดซับพลังงานจลน์ของกระสุนและสกัดกั้น ปัจจุบัน เสื้อเกราะกันกระสุนส่วนใหญ่ผสานกลไกการป้องกันสองแบบ ทั้งแบบอ่อนและแบบแข็ง เพื่อแสดงคุณสมบัติที่แท้จริงของฮีโร่ ชุดเกราะกันกระสุนเซรามิกที่ใช้กันมากที่สุดคือเสื้อกั๊ก Ballistic ชนิดหนึ่งซึ่งทำจากเม็ดมีดกันกระสุนเซรามิกผสมกับเส้นใยเคฟลาร์

เสื้อกั๊ก Ballistic จำแนกตามวัตถุประสงค์การใช้งาน

เสื้อกั๊กขีปนาวุธแบ่งออกเป็น 1 ชุดเกราะทหารราบตามวัตถุประสงค์การใช้งาน พร้อมด้วยทหารราบ นาวิกโยธิน ฯลฯ เพื่อปกป้องบุคลากรจากเศษชิ้นส่วนต่างๆ ② ชุดเกราะสำหรับบุคลากรพิเศษ ส่วนใหญ่ใช้สำหรับงานพิเศษ บนพื้นฐานของชุดเกราะทหารราบ มีการเพิ่มฟังก์ชั่นการป้องกันคอ การป้องกันไหล่ และการป้องกันหน้าท้องเพื่อเพิ่มพื้นที่การป้องกัน ด้านหน้าและด้านหลังมีช่องสำหรับใส่เม็ดมีดกันกระสุนเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการกันกระสุน 3. เสื้อเกราะกันกระสุนปืนใหญ่ ส่วนใหญ่ใช้โดยปืนใหญ่ในการรบ สามารถป้องกันชิ้นส่วนและคลื่นกระแทกได้

การพัฒนาเสื้อขีปนาวุธ

เสื้อเกราะกันกระสุนวิวัฒนาการมาจากชุดเกราะโบราณ ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กองกำลังพิเศษของสหรัฐอเมริกา เยอรมนี และอิตาลี และทหารราบบางส่วนใช้เกราะเหล็ก ในช่วงทศวรรษที่ 1920 สหรัฐอเมริกาได้พัฒนาเสื้อเกราะกันกระสุนที่ทำจากแผ่นเหล็กทับซ้อนกัน ในช่วงต้นทศวรรษ 1940 บางประเทศในสหรัฐอเมริกาและยุโรปตะวันตกเริ่มพัฒนาเสื้อเกราะที่ทำจากวัสดุเช่นโลหะผสมเหล็ก อลูมิเนียมอัลลอยด์ โลหะผสมไทเทเนียม ไฟเบอร์กลาส เซรามิก และไนลอน ในทศวรรษ 1960 กองทัพสหรัฐฯ ได้นำเสื้อกั๊ก Ballistic ที่ทำจากเส้นใยอะรามิดสังเคราะห์ (เส้นใยเคฟลาร์) ที่มีความแข็งแรงสูง ซึ่งพัฒนาโดยบริษัท DuPont มาใช้ ซึ่งมีคุณสมบัติกันกระสุนได้ดี น้ำหนักเบา และสวมใส่สบาย ในตอนต้นของศตวรรษที่ 21 กองทัพสหรัฐฯ ใช้ชุดเกราะ 'สกัดกั้น' ที่มีการออกแบบโมดูลาร์และเส้นใยสังเคราะห์อะรามิดที่มีความแข็งแรงสูง KM2 เป็นวัสดุชั้นกันกระสุนในสนามรบอิรัก นับตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1950 กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนได้พัฒนาและติดตั้งชุดเกราะ FRP อย่างต่อเนื่อง ชุดเกราะเหล็กพิเศษที่มีความแข็งแรงสูง ชุดเกราะโพลีเอทิลีนที่มีความแข็งแรงสูงและโมดูลัสสูง และชุดเกราะเซรามิก ด้วยการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เสื้อกันกระสุนจะใช้วัสดุกันกระสุนที่มีประสิทธิภาพดีขึ้น ลดน้ำหนัก ปรับปรุงประสิทธิภาพการป้องกันกระสุน และความสบายในการสวมใส่ และยังตระหนักถึงการแยกส่วนโครงสร้าง ความหลากหลาย และการจัดลำดับสไตล์อีกด้วย

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเราคือ https://www.militaryarm.com/ หากคุณต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการป้องกันเสื้อเกราะกันกระสุน คุณสามารถติดต่อเราบนเว็บไซต์ได้ เรายินดีที่จะมอบการป้องกันเสื้อกันกระสุนคุณภาพสูง การบริการที่ดี และราคาที่แข่งขันได้เพื่อให้บริการที่ดียิ่งขึ้น!